Τα τελευταία χρόνια, η ευημερία παρουσιάζεται συχνά ως προσωπική επιλογή ή ατομική ευθύνη. Ως κάτι που μπορείς να «καλλιεργήσεις», να «βελτιώσεις» ή να «πετύχεις» μόνος σου. Στην πράξη όμως, η ευημερία δεν διαμορφώνεται στο κενό. Επηρεάζεται από τις συνθήκες μέσα στις οποίες σχετιζόμαστε, εργαζόμαστε και λαμβάνουμε αποφάσεις. Όταν τα συστήματα πιέζουν, αποσυνδέουν ή εξαντλούν, η ευημερία δεν είναι θέμα θέλησης - είναι θέμα πλαισίου. Αυτό το άρθρο εξετάζει την ευημερία όχι ως

Ένα ισχυρό όραμα χωρίς δομή και υποστήριξη μετατρέπεται σε βάρος. Δείτε πώς μια συστημική στρατηγική προσέγγιση μπορεί να στηρίξει ουσιαστικά την εξέλιξη οργανισμών και ηγετών.